موضوع: هیئت جوانان بنی‌زهرا
تاریخ سند: 10 دی 1347
موضوع: هیئت جوانان بنی‌زهرا
متن سند:
رونوشت گزارش خبر شماره 12114 /20ﻫ3 ـ 11 /4 /47موضوع: هیئت جوانان بنی‌زهرا
در ساعت 1815 روز 7 /4 /47 جلسه فوق‌الذکر در منزل روحی واقع در خزانه پایین‌تر از فلکه اول دست چپ کوچه رشیدی داخل کوچه پلاک 68 تشکیل گردید. در این جلسه پس از خواندن چند مسئله از رساله خمینی1 حاج غلامعلی2 نعیم‌آبادی واعظ به منبر رفته و ضمن گفتار خود اظهار داشت مسیح می‌گوید اگر کسی به شما سیلی زد طرف دیگر صورت خود را جلو ببرید که سیلی دیگری بزند اما اسلام می‌گوید اگر کسی به تو ظلم و ستم نمود از حق خود تا اندازه‌ای [که] می‌توانی دفاع کن و یا اگر کسی به تو سیلی زد تو هم در جواب او سیلی بزن و هر کس باید از حق خود دفاع کند بعد در باره مخترعین صحبت کرد و نتیجه گرفت این قبیل اشخاص به بهشت نمی‌روند فقط خداوند در دنیا به آنان پاداش می‌دهد. این جلسه در ساعت 2055 خاتمه یافت. عده شرکت کننده در حدود 20 نفر و اشخاص شناخته شده عبارت بودند از عباس حامدی. حسین روحی. اسمعیل ابراهیمی. پورصباغ. عباس شهریاری. رضا قاسمی. عزیزپور. رحیمی. در پایان جلسه برای تعیین صندوقدار و چند[نفر] اعضاء دیگر جلسه‌ای تشکیل گردید. رضا قاسمی به سمت تحویلدار. رحیمی به سمت صندوقدار. عزیزپور به سمت کتابدار. میرزاخانی به سمت قاری قرآن پورصباغ به سمت گرداننده هیئت انتخاب شدند. رونوشت برابر اصل است. اصل در پرونده 162018 بایگانی است.
در پرونده حاج غلامعلی3 نعیم‌آبادی به کلاسه[ ] بایگانی شود. اوانی 10 /10 /47
توضیحات سند:
1. در مقطع زمانی مورد اشاره سند، رژیم یکی از سیاست‌های کلی خود را حذف نام و یاد حضرت امام(ره) از فضای سیاسی و اعتقادی کشور قرار داده بود. به همین دلیل هرگونه اشاره به حضرت امام از قبیل توزیع عکس‌ها، اعلامیه‌ها، کتاب‌ها و توضیح‌المسائل ایشان اقدام علیه امنیت ملی تلقی شده و افراد به شدت مورد مؤاخذه قرار می‌گرفتند. اشاره آیت‌الله نعیم‌آبادی به رساله امام(ره) شجاعت ایشان را نشان می‌دهد. آیت‌الله نعیم‌آبادی در خاطراتش به استفاده از رساله امام در این دوران اشاره کرده است: «به دلیل احساس تکلیف شرعی، بعد از سال 1350، هرجایی که تهران منبر می رفتم یا توی هیئت‌ها، رسالۀ امام(ره) را می بردم و بر فراز منبر از روی رساله مسئله می‌گفتم و مرجعیت امام راحل (ره) را تبلیغ می‌کردم که آن زمان یک جرم بزرگ سیاسی بود» سند فوق نشان می‌دهد که آیت‌الله نعیم‌آبادی قبل از سال 1350 به رساله امام(ره) در منابر اشاره می‌کرده است. رک: خاطرات منتشر نشده آیت‌الله نعیم آبادی، به کوشش محمدمهدی عبدالله‌زاده، ص 23.2 و 3. اصل: غلامحسین