یک قطعه عکس نامبرده بالا به پیوست تقدیم و مشخصات کاملش به شرح زیر به استحضار می‌رسد.
تاریخ سند: 1 اردیبهشت 1351
یک قطعه عکس نامبرده بالا به پیوست تقدیم و مشخصات کاملش به شرح زیر به استحضار می‌رسد.
متن سند:
شماره: 19127/ﻫ12 تاریخ:1 /2 /1351از: ساواک تهران (20ﻫ12)
به: تیمسار ریاست ساواک
مدیریت کل اداره سوم (312)
درباره: غلامعلی نعیم‌آبادی شغل طلبه
عطف به 9668 /312 ـ 27 /8 /51
یک قطعه عکس نامبرده بالا به پیوست تقدیم و مشخصات کاملش به شرح زیر به استحضار می‌رسد.
نام غلامعلی شهرت نعیم‌آبادی دامغانی فرزند قدرت‌اله1 شماره شناسنامه 3 صادره از دامغان متولد1323 دامغان مذهب شیعه شغل طلبه ساکن تهران خزانه فرح‌آباد فلکه چهارم مقابل گرمابه صدف اطاق بالای دفتر ازدواج و طلاق ضمناً نشانی منزلش در شهرستان قم خاک فرج تلمبه اول کوچه رضایی پلاک 21 می‌باشد و در محضر درس آیت‌اله حائری2 در قم تحصیل می‌کند و از مشارالیه به استثنای مفاد گزارشات خبری تقدیمی به آن اداره کل سابقه ضدامنیتی به دست نیامده است.
رئیس ساواک تهران. نواب از طرف براتی 1 /12
تهیه‌کننده: صبوری 30 /11 /51
رئیس دایره 2. میرمصداق
رئیس بخش 12. دانائیان رئیس اداره یکم امنیت داخلی ـ فرنژاد 1 /12 /51
توضیحات سند:
1. در اسناد صفحات قبل نام پدر آیت‌الله نعیم‌آبادی به اشتباه غلام‌حسین ضبط شده بود. در این مجموعه نام آیت‌الله نعیم‌آبادی بارها به اشتباه ضبط شده است.2. آیت‌الله مرتضى حائرى یزدى، فرزند آیت‌الله‌‌العظمى شیخ عبدالکریم مؤسس حوزه علمیه قم در 20 مهر1295ﻫ ش در شهر اراک متولد شد. پس از طى تحصیلات مقدماتى و ادبیات سطوح عالیه را در قم نزد آیات عظام سیدمحمدتقى خوانسارى و سیدمحمد محقق داماد به اتمام رسانید و در درس خارج والد معظم و آیت‌الله حجت (پدر همسرشان) شرکت نمود. معظم‌له مدتى در حوزه علمیه قم سطوح عالیه را تدریس مى‌فرمود و از سال 1326 به تدریس خارج فقه و اصول اشتغال داشت. این عالم بزرگ کلیه دروس فقه و اصول خود را شخصاً به رشته تحریر درآورده که هم اکنون یک دوره کامل اصول فقه و نیز کتابهاى طهارت، خمس، مکاسب و قسمتى از صلوه ایشان در دست است، یک جلد از مکاسب ایشان نیز به نام ابتغاء الفضیله فى شرح الوسیله به چاپ رسیده است. بعد از پیروزی انقلاب اسلامی به عنوان نماینده مردم استان مرکزی در مجلس خبرگان حضور یافت. علاوه بر مقام علمى، از نظر تقوى، زهد و ورع زبانزد همگان بوده است. ایشان بر قضاء حوائج نیازمندان و رسیدگى به مستمندان نیز سعى وافر داشت. در 15 اسفند 1364 به ملکوت اعلى پیوست و در جوار حضرت معصومه(س) جاى گرفت. امام راحل درباره ایشان فرمودند: ایشان در علم و عمل به حق خلف بزرگوار مرحوم آیت‌الله‌‌العظمى استاد معظم حضرت آقا شیخ عبدالکریم بودند و کفى به شرفا و سعاده، و در جاى دیگر فرمودند: «علاوه بر فقاهت و عدالت، از صفاى باطن به طور شایسته برخوردار بودند و از اوایل نهضت اسلامى ایران، از اشخاص پیشقدم در این نهضت مقدس بودند.»