عصمت تکامل تدریجی
متن سند:
عصمت تکامل تدریجی:
مهدیهاشمی در سخنرانی «تجسم عاشورا»، درباره عصمت و تکامل تدریجی پیامبر(ص) و ائمه(ع) میگوید:
« پیامبر بزرگ یک انسان است. فقط یک انسان تکامل یافته یک انسان کامل شده. اما انسان است. خودش فرمود که «انا بشرٌ مثلکم» یعنی من یک بشری هستم مانند شما؛ فقط من در مسیر تکامل دارم زحمت میکشم. شما زحمت نمیکشید. پس پیامبر بزرگ، اصول انسانیش مثل ماست و نه فقط پیامبر همه انبیای بزرگ و ائمه هدی انسان بودند مثل ما. حالا این انسان برای رسیدن به آن درجات تکامل نهایی یک مراحلی باید طی بکند تا تکاملش تدریجی باشد. در این مراحل فرض میکنیم سه مرحله داشته باشد مرحله اول و دوم و سوم. یک انسانی که در مرحله اول تکامل قرار گرفته، یعنی عملش در مرحله اول، اراده مرحله اول، شعور مرحله اول، استقامت مرحله اول، این چون مرحله اول تکامل دیده مسلماً عملش کم است. در اثر بیعلمی یک وقتی اشتباهاتی بکند. استقامتش کم است. در اثر بیاستقامتی ممکن است در بعضی از مشکلات جامعه سست باشد؛ چون تصمیمش ضعیف است. در مرحله اول استقامت ممکن است در بعضی موارد ارادهاش سست بشود. این وقتی رسید به مرحله دوم تکامل، یعنی عملش یک مرحله بالا میرود. ارادهاش یک مرحله بالا، تصمیم یک مرحله بالا، استقامت یک مرحله بالا، دیگر استقامتش کمتر میشود، سستیها کمتر میشود، شکستها کمتر میشود و با اینکه در مرحله دوم رسیده باز هم اشتباه دارد. هم عملش کم است و هم شعورش و هم اراده ضعیف است چون یک مرحله سومی دارد که باید برسد و نرسیده است هنوز. ممکن است اشتباهاتی بکند وقتی انسان بر اثر زحمت و تلاش و خرج نیرو رسید به مرحله سوم تکامل که آخرین مرحله است. علمش صددرصد کامل اشتباه نمیکند. ارادهاش صددرصد قوی سست نمیشود. استقامتش صددرصد نیرومند در برابر مشکلات میایستد. این میشود معصوم. وقتی مرحله اول و دوم و سوم تکامل انسانی را دید، میشود معصوم. و نبیاکرم اینطوری بوده است. نبیاکرم این تکامل و عصمتی که پیدا کرده همهاش تدریجی بوده از مرحله اول به دوم و از دوم به سوم و چون که تمامش تدریجی بوده امکان دارد در مرحله اول تکامل یک اشتباه مختصری کرده باشد. مگر خود امام نیست که میفرماید: «رب انى ظلمت نفسی» یعنی خدا با من به نفس خودم ظلم کردم.»*
وی در سخنرانی دیگرش تحت عنوان «شخصیت کودک» در خصوص تکامل انبیا میگوید:
«..انبیا علیهم السلام که به مرحله نهایی تکامل نزدیک شده بودند مانند نبیاکرم اسلام[ص] مانند ائمه هدی[ع] یا شخصیتهای برجسته اسلام اینها اولین محبوب و آخرین محبوب در نزدشان خدا بوده و بس.»
توضیحات سند:
* لازمه این سخن در عصمت انبیا و ائمه(ع) در برههای است. و این خود در نتیجه عدم حجیت قول و فعل آنها را در پی خواهد داشت که خلاف ضروریات مذهب است و ضرورتش در علم کلام و عقاید با ارائه شکلی به اثبات رسیده است.
منبع:
کتاب
بنبست - جلد اول / مهدی هاشمی ریشههای انحراف صفحه 162