تاریخ سند: 18 مهر 1346
اطلاعات واصله حاکیست که شیخ عبدالرحیم ربانی شیرازی
متن سند:
به: کل سوم 316
از: قم
تاریخ: 18 /7 /46
شماره: 2592 /21
پیرو: 2674 /21 ـ 17 /7
اطلاعات واصله حاکیست که شیخ عبدالرحیم ربانی شیرازی با منتظری و مکارم شیرازی1 و چند نفر دیگر مشغول جمع آوری آمار مخارج جشنهای فرخنده تاجگذاری میباشند گرچه اعمال و رفتار نامبرده تحت مراقبت میباشد ولی بعضاً از دید مأمورین خارج میگردد با توجه به نامه پیروی و امریه 35929 /316 ـ 28 /6 /46 آن اداره کل راجع به دخالت وی در تهیه اعلامیههای خمینی به عرض میرساند که اقامت او و عدۀ دیگری که اسامی آنان متعاقباً اعلام خواهد شد در قم قبل از فرا رسیدن جشنهای تاجگذاری مصلحت نمیباشد مقرر فرمایید در صورت تصویب و اجازه نامبرده را دستگیر و از محل مسکونی وی بازرسی و به اتهام دخالت در امور تهیه اعلامیه خمینی به مرکز اعزام و به طریقی که مقتضی میدانند تا بعد از جشنهای تاجگذاری در تهران باشد.
مهران
مراقبت شود. 11 /7
توضیحات سند:
_
1ـ آیتالله ناصر مکارم شیرازی فرزند حاج محمد در بهمن ماه سال 1355 قمری در شیراز دیده به جهان گشود. دوران تحصیلات ابتدایی و متوسطه را در شیراز گذرانید و پس از شهریور 1320 به فراگیری مقدمات و سطح در مدرسه علمیه آقابابا خان در آن شهر پرداخت. در سال 1324 به قم عزیمت نمود و طی اقامت پنج ساله در آنجا، از محضر آیات عظام بروجردی، حجت و کوه کمرهای بهره مند گردید. وی در سال 1329 جهت ادامه تحصیل، راهی نجف اشرف شد و موفق به کسب اجازه اجتهاد از علمای آن سامان گردید. در سال 1330 به قم بازگشت و مجدداً در درس آیه الله بروجردی شرکت نمود. او فلسفه را نزد علامه طباطبایی(ره) خواند و به تدریس سطوح عالیه فقه و اصول در حوزه علمیه قم مشغول شد. در دهه 30 شمسی به منظور مقابله با تبلیغات الحادی، با همکاری گروهی از همفکرانش مبادرت به تشکل جلسات بحث علمی و فلسفی کرد. در آن جلسات کلیه اصول فلسفی مکتبهای مادی را مطرح و در نتیجه کتاب «فیلسوف نماها» را تألیف نمود. این کتاب با استقبال جوانان و روشنفکران روبرو شد و در سال 1333 به عنوان بهترین کتاب سال، بزرگترین جایزه علمی را به خود اختصاص داد. نگارش قریب 50 عنوان کتاب درباره فقه، اقتصاد، فلسفه، کلام و تفسیر از جمله «تفسیر نمونه» در 27 جلد، از جمله اقدامات علمی ایشان است. وی در سال 1337 اقدام به نشر مجله ماهانه«درسهایی از مکتب اسلام» نمود. فعالیت و مبارزه سیاسی ایشان با اوج گیری نهضت اسلامی در سال 1342 شهرت یافت. او با ایراد سخنان انتقادی و اعتراض آمیز در مجامع علمی و مذهبی و نیز نگارش مقالات انتقادآمیز در نشریه مکتب اسلام، توجه ساواک را به خود جلب کرد. بعد از قیام 15 خرداد 1342 دستگیر و بازداشت شد. پس از آن نیز بارها به شهربانی احضار و مورد تذکر قرار گرفت. به دنبال قیام مردم قم در آذر و دی 1356، ایشان به سه سال اقامت اجباری در چابهار محکوم گردید و پس از مدتی محل تبعید وی به مهاباد و سپس مرودشت تغییر یافت. پس از پیروزی انقلاب اسلامی و بازگشت از تبعید، در قم مستقر شد و همچون گذشته به تدریس و تربیت طلاب علوم دینی پرداخت.
ر. ک: شهید آیه الله صدوقی به روایت اسناد ساواک، ص 73
منبع:
کتاب
جشن تاجگذاری صفحه 316
