تاریخ سند: 23 فروردین 1355
عباس عرب که به اتهام اقدام علیه امنیت کشور دستگیر و بازداشت گردیده
متن سند:
شماره: 38-556/ ک تاریخ: 23 /1 /2535[1355]
از: کمیته مشترک ضد خرابکاری1
به: مدیریت کل اداره سوم (312)
درباره: محمدعلی روحانی، طلبه علوم دینی قم
عباس عرب که به اتهام اقدام علیه امنیت کشور دستگیر و بازداشت گردیده در جریان تحقیقات معموله مطالبی حاکی از فعالیتهای مضره نامبرده بالا به شرح مندرج در اوراق پیوست عنوان نموده است.
علیهذا مراتب جهت استحضار و صدور اوامر مقتضی در زمینه مراقبت از اعمال و رفتار یاد شده اعلام میگردد.
رئیس کمیته مشترک ضد خرابکاری - سرتیپ سجدهای2
گیرنده- ریاست سازمان اطلاعات و امنیت شهرستان قم به انضمام یک برگ اطلاعات ماخوذه در مورد یاد شده بالا جهت اطلاع و اقدام لازم
فیش به نام محمدعلی شهرت روحانی شغل طلبه بررسی و ارائه شود.25 /1 /35
آقای مجتبوی24 /1
محمد علی شهرت روحانی 25 /1 /35
توضیحات سند:
1. کمیته مشترک ضد خرابکاری: رژیم طاغوت در اواسط سال 1350 برای تداوم و هماهنگی مبارزه علیه گروهها و جریانهای مخالف و نیز سرکوبی سریعتر آنها، تشکیلات جدیدی به نام «کمیته مشترک ضد خرابکاری» یا «کمیته مبارزه با خرابکاری» با شرکت شهربانی، ژ اندارمری، ساواک و اداره دوم ارتش به وجود آورد. اولین رئیس این کمیته «سپهبدجعفرقلی صدری» بود. پس از وی به ترتیب سرتیپ رضا زندیپور، سرتیپ علی اصغر ودیعی، سرتیپ جلال سجدهای و سرهنگ هرمز آیرم ریاست کمیته را به عهده داشتند. محل کمیته در ساختمان زندان موقت شهربانی در مجاورت شهربانی کل و در مرکز شهر در باغ ملی واقع بود این موقعیت برای دسترسی و سرعت عمل نیروهای عملیاتی کمیته بسیار مناسب بود. سرهنگ غلامرضا نجاتی در کتاب تاریخ سیاسی 25 ساله ایران مینویسد: «برای اجرای سیاست اختناق، سرکوب و شکنجه کمیته مشترک ضد خرابکاری تأسیس گردید. گردانندگان این کمیته مخوف، افسران و درجهداران ارتش و شهربانی و مأموران کارآزموده ساواک بودند که به طورمستقل با همکاری با کمیته مشترک فعالیت میکردند. عملیات کمیتهها، منحصربه شکنجه دادن زندانیان و اقرار گرفتن از آنها نبود، اعضای کمیته جنایات متعددی نیز مرتکب شدند و زنان و مردان بی شماری را سر به نیست کردند و گاه بهطور دسته جمعی افرادی را کشتند.» محل کمیته مشترک ضد خرابکاری هم اکنون به موزه عبرت ایران تبدیل شده است.
2. جلال سجدهاى، فرزند محمدکاظم در سال 1306 ﻫ ش در رشت به دنیا آمد. پس از طى دوره افسرى، در تاریخ چهاردهم شهریور 1346 مأمور خدمت در ساواک گردید. در طول دوران خدمت، ریاست ساواک زنجان، مشاورت اداره کل سوم، ریاست کمیته ضد خرابکارى و ریاست ساواک اصفهان را عهدهدار بود و 6 بار مورد تشویق قرار گرفت و چند نشان و مدال نیز دریافت کرد. وى پیش از آن نیز داراى مدارج عالیه در ارتش از جمله: فرماندهى ضد اطلاعات لشگر گارد تهران و فرمانده ضد اطلاعات گارد شاهنشاهى بود. در زندگینامه او که توسط ساواک نوشته شده، آمده است: در تاریخ 22 دیماه 1350در خیابان 25 شهریور [سابق] با اتومبیل فردى به نام اسماعیل اکبر شیرازى تصادف مىکند و موجب مرگ او مىشود؛ اما با استفاده از نفوذ خود و صحنهسازى ادعا مىکند که مقتول قبل از تصادف، بر اثر سکته مغزى در اتومبیل در حال اغماء بوده است. او به خاطر شرکت در کودتاى 28 مرداد 1332 و واقعه 15 خرداد 1342 مورد تشویق و دریافت نشان و مدال قرار گرفت و در طول سه سال ریاست کمیته مشترک به اصطلاح ضد خرابکارى، صدها نفر از جوانان این مرز و بوم را به کام مرگ فرستاد و به شهادت رساند. از جمله سفرهاى خارجى وى براى تبادل اطلاعات، سفر به اسرائیل بوده است. نامبرده در تاریخ 30 /9 /60 توسط دادگاه انقلاب اسلامى به اعدام محکوم شد. (اسناد ساواک ـ پرونده انفرادى)
منبع:
کتاب
شهید حجتالاسلام محمدعلی روحانیفرد صفحه 201
