تاریخ سند: 12 آذر 1347
موضوع: شیخ غلامحسین جعفری و عبدالرسول حجازی
متن سند:
به: 316 شماره: 33325/20ه 3
از: 20 ﻫ 3
نامبرده بالا در تاریخ 9 /9 در مسجد جامع شروع به صحبت نموده ابتدا آیاتی از قرآن مجید را تلاوت [نمود] و آنگاه اظهار داشت:
این قدر دو به همزنی نکنید و حرف اینجا را به آنجا نبرید من نمیدانم این چه روشی است من خودم همیشه در صلح و صفا با هر کس وارد میشوم چرا آنها و آن آخوندهایی که با دستگاه هستند و همه چیزشان کار میکند.
تلفنشان کار میکند.
امضا آنها کار میکند.
سفارش آنها کار میکند صفا ندارند.
روحانیونی که با دستگاه ارتباط دارند روحانی نیستند آنها از منافق بدترند زیرا آنها به نام دین، دین را از بین میبرند شما از اطراف این قبیل روحانیون دور شوید.
بعد اضافه نمود اینقدر هم نسبت به یکدیگر بدبین نباشید یک نفر که لباس تازه میپوشد معنی آن این نیست که سازمانی است و شما هم چنان فکر نکنید فقط سازمان میتواند برای اشخاص زندگی تأمین کند هرکس درس بخواند میتواند زندگی خود را تأمین کند زیرا مردم مسلمان کارش را راه میاندازند.
نامبرده برای نابودی یهود و کسانی که دست برادری به آنها داده و تقویتشان میکنند دعا کرد.
بعد از مشارالیه سید عبدالرسول حجازی به منبر رفته و اظهار داشت:
من یک روز امامزاده داود1 بودم عدهای از زنان بیحجاب و عریان آنجا بودند و از من خواستند که منبر بروم من گفتم منبر نمیروم و صاحب منزل گفت الان نمیتوانیم کسی را پیدا کنیم و این زنها هم چادر ندارند من گفتم بیایید عبای مرا پاره پاره کنید مانند تقسیم اراضی هر کدام یک قسمتش را به خود بپوشانند زیرا امروزه چیزهایی تقسیم میکنند و در تمام کارها باید مشترک باشیم مگر تقسیم اراضی نشده؟ پس شما عبای مرا تقسیم نموده و به هرکس یک قسمت بدهید تا به جای چادر از آن استفاده کنند.
بالاخره وقتی به منزل رفتم تلفن زنگ زد گفتم الو کی هستید گفت آقای حجازی زنها گفتهاند ما هیچ آخوندی را به اندازه این آقا ندیدهایم که آن قدر کم فکر و عقبافتاده و نادان باشد مگر زن حتماً باید زیر چادر باشد.
حالا آقایان آیا روشنفکری یعنی بی بند و باری و نیمه عریان.
بعد حملاتی به آخوندها نمود گفت:
روحانیونی که نعلین زرد به پا کنند و عبا به سر بکشند و راست بیایند و راست بروند و هیچ نگویند بعد معنی آن را هم تقیه بدانند روحانی نیستند.
آقایان من از این تاریخ به بعد معنی تقیه را تا آنجایی که بتوانم و گرفتاری و حوادثی پیش نیاید بیان خواهم نمود و در پایان برای آزادی زندانیان و نجات علما دعا کرد.
ملاحظات:
جهت استحضار و هرگونه اقدام مقتضی
توضیحات سند:
1.
امامزاده داود (ع): برفراز قلل مرتفع و سر بر آسمان کشیدۀ کوههای جنوب غربی توچال البرز، در فاصله 28 کیلومتری از طریق جاده آسفالته کن ـ سولقان، 15 کیلومتری شمال فرحزاد و نزدیک به روستای گیکا، یکی از بقاع مشهور تهران به نام بقعه متبرکه حضرت امامزاده داود (ع) ملقب به شرفالدین، واقع گردیده است.
نسبت شریف آن حضرت بنا به نظر مؤلف کتاب بدایعالانساب و تأیید مرحوم آیتالله مرعشی نجفی (ره) با 10 واسطه به امام حسن مجتبی (ع) منتهی میشود.
در گذشته بقعه امامزاده داود (ع) عبارت از ساختمانهای سنگی مشتمل بر صحن و طاق نماهای کمعمق در اطراف بود که حرم و ایوانهای کوچک هم در سمت جنوب قرار داشت و گنبد آن از شیروانی سبز رنگ ساخته شده بود و بقیه پوشش بنا را با کاهگل پوشانیده بودند.
بنای اصلی بقعه به قبل از دوران صفویه تخمین زده میشود.
در دهههای قبل، به تدریج طاقنماهای سنگی اطراف صحن به اتاقهای یک طبقه با نمای آجر و پوشش شیروانی شده و در طرفین دره و قسمت شمالی بقعه نیز حیاطها، اتاقها و بناهای مورد نیاز زائرین افزوده گردیده است.
بنای فعلی که شامل حرم هشت ضلعی به طول شرقی و غربی شش متر و عرض تقریبی پنج متر و سرداب زیر آن است، در زمان فتحعلی شاه قاجار به جای بنای قدیمی که یقیناً برج ساده سنگی بیپیرایهای بیش نبوده، ساخته شده است.
در سالهای اخیر نیز گنبدی مطلا با ساقه بسیار مرتفع و دو گلدسته مطلا مزین به کتیبههای قرآنی بر فراز بقعه احداث گردیده است.
از آثار تاریخی بقعه که تاکنون به جای مانده، سنگ قبر امامزاده مربوط به زمان قاجار و نیز دو درب ورودی به حرم است که مشتمل بر کتیبههایی است به خط نستعلیق برجسته که به دورۀ قاجاریه و تاریخ 1240 ﻫ .
ق مربوط میشود.
نمای داخلی حرم تماماً آینهکاری است و به کتیبههای قرآنی و ادعیه با خطوط ثلث و نسخ جلی جدید تزیین یافته است.
ضریح قدیمی بقعه چوبی و سبک معروف به جعفر بوده که به جای آن ضریح فولادی مشبک به سبک گوی و ماسوره ساختهاند که بر روی آن اشعار فارسی، کتیبه قرآنی و اسماء جلاله نقش بسته است.
در سالهای اخیر، سازمان اوقاف و امور خیریه به منظور توسعه، بازسازی و نیز زیباسازی آستانه مبارکه و محیط اطراف آن طرح جامعی تهیه نموده که قسمتهایی از آن شامل مستحکمسازی صحن جنوبی و بقیه طرحها در دست اقدام است.
علاوه بر امکانات رفاهی موجود در شهرک امامزاده داود (ع) همچون مسافرخانهها، رستورانها و بازارچه و غیره که جهت رفاه زائرین تاکنون به وجود آمده، خود بقعه نیز دارای امکانات و تسهیلات رفاهی مطلوبی از قبیل زائرسرا، درمانگاه، کتابخانه، واحد فرهنگی و فروشگاه است که در اختیار زائرین مشتاق و دوستداران اهل بیت (ع) قرار دارند.
منبع:
کتاب
پایگاههای انقلاب اسلامی، مسجد جامع بازار تهران به روایت اسناد ساواک - جلد دوم صفحه 110

